Początki Karpacza sięgają końca XIV wieku, kiedy to w Sowiej Dolinie rozpoczęto wydobycie srebra, złota i rud żelaza. Badania archeologiczne wskazują, że poszukiwacze cennych kruszców mogli pojawić się na tych terenach już wcześniej. Na zboczu pobliskiej góry Grabowiec znajdowało się niegdyś miejsce kultu pogańskiego. Bardzo możliwe, że podobne ośrodki były zlokalizowane również na terenie obecnego Karpacza. Przypuszcza się, że Śnieżkę, najwyższy szczyt Sudetów, otaczano dawniej czcią.
Podczas wojny trzydziestoletniej osiedliła się w tym rejonie pierwsza grupa czeskich protestantów uciekających przed prześladowaniami. Za nimi przybyli następni – nie przypadkiem kościół Wang pojawił się w 1844 r. w Karpaczu Górnym, gdzie do II wojny światowej większość ludności stanowili protestanci. Wcześniej, w połowie XVII w. Czesi utworzyli tu prężny ośrodek medycyny górskiej, który rozwijał się do połowy XIX w., gdy pod presją konwencjonalnych medyków władze pruskie ograniczyły działalność karkonoskich zielarzy zwanych laborantami.
Wiek XIX przyniósł Karpaczowi szybki rozwój turystyki, a popularność osady wzrosła po doprowadzeniu w 1895 r. linii kolejowej z Jeleniej Góry. Prawa miejskie nadano w 1959 r. - dziś mieszka tu ponad 5 tys. osób, a w ciągu roku przybywa prawie 40 razy tyle gości, którzy bardzo sobie cenią miłą atmosferę miejscowości.

źródło: www.staypoland.com
źródło: C. Skała „Sudety”, Przewodnik Górski Pascal