Pierwsza wzmianka o Kuźnicy pochodzi z 1570 r. Jeszcze w 1663 r. była to wyspa, na której stała tylko jedna chata. Miejscowość ta należała do starostwa puckiego a zarządzał nią Wojciech Byżewski. Lustracja z 1578 r wykazała, że pilnuje on brzegów i płaci czynsz. W 1635 r. mając świadomość zbliżającej się wojny polsko-szwedzkiej na wschód od Kuźnicy król Władysław IV polecił zbudować fort morski Kazimierzowo. Równocześnie też trwała budowa fortu Władysławowo.200 osobowa załoga podlegała płk Jakubowi Wejherowi. Kazimierzowo osłaniało ogniem dział najgłębsze przejście przy Suchej Rewie od zachodniej strony części Zatoki Puckiej oraz ochraniało Władysławowo przed atakiem od strony Helu. Była to czterobastionowa forteca. Posiadała fosę bez przed wału i stoku bojowego. W 1643 r. sejm postanowił zdjąć załogi z umocnień na półwyspie i zniszczyć twierdzę we Władysławowie. W styczniu 1644 r. w obliczu wojny ze Szwecją, król rozkazał obsadzić Kazimierzowo dragonami i piechotą. W 1655 r. załoga polska wycofała się do Pucka, Kazimierzowo zajęli Szwedzi. Po "potopie" nic o forcie nie słyszano.
Później powstała tu i rozwinęła się wieś rybacka. Prawie wszyscy jej mieszkańcy posiadali łodzie i zajmowali się rybołówstwem. Do końca XIX wieku osada miała najwięcej mieszkańców ze wszystkich osad na Półwyspie Helskim.
Rozwój nastąpił wraz z doprowadzeniem linii kolejowej na półwysep. zaczęli zjeżdżać do Kuźnicy letnicy, głównie z Warszawy. Około roku 1921 powstał w Kuźnicy pierwszy pensjonat "Morskie Oko" i trzy gospody. Najbardziej znaną gospodą była gospoda "Dom Kaszubski". Wystrój nawiązywał do morskiego charakteru miejscowości. Tu odbywały się potańcówki dla letników przy dźwiękach orkiestry.
Rybacy, dla uatrakcyjnienia czasu letników wypływali z nimi na Suchą Rewę, gdzie urządzali pikniki połączone z potańcówkami. Sami rybacy, nie tylko ci z Kuźnicy, wypływali tam na romantyczne randki.


Kościół Rybacki w Kuźnicy.
W 1840 roku ks. biskup Anastazy Sedlak ustanowił parafię w Jastarni włączając do nie Kuźnicę, Jastarnie-Bór i Hel. Przez prawie 100 lat kuźniczanie przebywali około 8 kilometrów do kościoła lądem. Decyzję o budowie własnego kościoła podjęli mieszkańcy Kuźnicy w 1931 roku. W tym samy roku rozpoczęła się budowa kościoła a została zakończona już w 1933 r. Kościół zbudowany został w stylu neogotyckim. Jeśli chodzi o wygląd i wystrój wnetrza to wzorowano się na światyni w Swarzewie. Kościół jest jednonawowy o skromnym wystroju, ma 9 przepięknych witraży przez które wpada słońce stwarzając jednocześnie niezwykłą atmosferę zadumania. O rybackim charakterze świadczy drewniana ambona imitująca łódź, która została wykonana przez mieszkańców Kuźnicy. Po lewej stronie na ścianie znajduje się piękne malowidło przedstawiające Chrystusa nauczającego z łodzi. oraz wizerunek Matki Boskiej. W ołtarzu głównym znajduje się obraz patrona św. Antoniego z Padwy trzymającego Dzieciątko.

Pierwszym duszpasterzem parafii został 1 stycznia 1933 r. wikariusz ekspozyta ks. Łosińska a od 1 lipca 1933 r. ks. Franciszek Ksawery Szynalewski., który cztery lata później został pierwszym proboszczem parafii Kuźnicy. W kruchcie kościoła wmurowana została tablica poświęcona jego pamięci.

www.kuznica.pl