Wieś malowniczo rozłożona na wysokim klifie Kępy Swarzewskiej. Wczesnośredniowieczna osada rybacka, obecnie typowo rolnicza, szukająca nowych możliwości rozwoju ekonomicznego jakie niesie współczesność . Od wieków pątnicy ciągnęli do Swarzewa. Lokowania już istniejącej wsi na prawie chełmińskim dokonał w 1340 r. wielki mistrz krzyżacki Winrych von Kniprode. W tym czasie zapewne erygowano również parafię i zbudowano pierwszy kościół. Obecny, na miejscu poprzedniego, wzniesiony został w latach 1878-1880 według projektu architekta Frobösego przez budowniczego Burmeistera z Lubeki w stylu neogotyckim.

Wnętrze jednorodne stylistycznie, zgodnie z cechami budowy kościoła. Polichromia z lat 30. XX w. wykonana przez Władysława, Leona i Kazimierza Drapiewskich z Pelplina. Wyposażenie, zachowane ze starego kościoła, to m.in.: barokowy ołtarzyk boczny św. Anny Samotrzeć, wiszący w tęczy XVII-wieczny krucyfiks, czy właśnie późnogotycka Pieta wiążą tradycję ze współczesnością. Historia świętej figury Najświętszej Marii Panny z Dzieciątkiem jest odległa, przepojona legendą o cudownym przypłynięciu z protestanckiego Helu, gdzie została wyrzucona do morza. Tak dramatycznie znaczy swój ślad protestantyzm w historii kaszubskiego katolicyzmu.

Gotycka rzeźba o cechach pięknych Madonn pochodzi z ok. 1430 r. To ona staje się fenomenem ożywiającym religijnie region. Początkowo umieszczona w kapliczce nad cudowną studzienką, później w kościele. Jej historia i kult jest przedstawiony na obrazie-mapie z 1684 r. wiszącym w świątyni. Świadczy o dynamicznie rozwijającym się kulcie pielgrzymkowym w tym sanktuarium od początku zaistnienia. Bliższe nam lata głoszą wierność Kaszubów koronacją cudownej figury. We wrzśeniu 1937 r., w dzień odpustu z woli papieża Piusa XI, korony włożyli ordynariusz chełmiński biskup Stanisław Okoniewski oraz biskup Konstantyn Dominik, rodowity parafianin urodzony w Gnieżdżewie. Bp Dominik jest w Swarzewie, jako kandydat na ołtarze, szczególną postacią.